اگر به تماشا آمدی ،ببین و برو، و دیگر نپرس که چرا بی نام و نشان!
خداحافظ
حرف بود ومیل تکرار نبود
سالهاست شاپرکم
پی نورم هر شب...هر روز
نور را میجویم
مهر خاموشی بر لبم مهمان است
گوش کن...
یکی انگار توی دلم گفت هیس...
یاوه ها رو دور بریز!
در فضایی که متعلق به تو نیست
جای چه درنگی ست؟
و چه شیرین است بخشش این رویا
به شبهای روشن شما
(بی نام ونشون )
خداحافظ مترسک
خداحافظ سایه شبنم
و خداحافظ ر ه ا
Then let me always watch my lips
Lest I be struck to death and hell
Since God a book of reckoning keeps
For every lie that children tell
به پدر خواهم گفت ...
چقدر دوستت ندارم
چقدر از داشتن تو پشیمانم
و چقدر دلم میخواهد دیگر هرگز رویت را نبینم
و با همه خوبیهایی که تو در حقم میکنی
برایم عذاب وجدان میاوری
و من
میان نخواستن تو و محبت های بی جواب تو!
شناورم
به پدر خواهم گفت
شاید یکشنبه ی دیگر...
حوض سیاه
دنبال خط را بگیر و بیا
بیا
بیا....
میرسی به یک حوض سیاه
جایی که با اشکهای تو
میشویم
دستهایی آلوده ی تباهیم را
دنبال خط را بگیر و بیا
I’m just the pieces of the man I used to beI’m far away from home And I’ve been facing this aloneFor much too longI feel like no-one ever told the truth to meAbout growing up and what a struggle it would beIn my tangled state of mindI’ve been looking back to findWhere I went wrongToo much love will kill youIf you can’t make up your mindTorn between the lover the love you leave behindAnd you’re headed for disasterCause you never read the signToo much love will kill youEvery timeI’m just the shadow of the man I used to beAnd it seems like there’s no way out of this for meI used to bring you sunshine Now all I ever do is bring you down itHow would If you were standing in my shoesCan’t you see that it’s impossible to chooseNo there’s no making sense of itEvery way I go I’m bound to looseYes, too much love will kill youJust as sure as none at allIt’ll drain the power that’s in you Make you plead and scream and crawlAnd the Pain will make you crazy You’re victim of your crimeToo much love will kill youEvery timeToo much love will kill youIt’ll make your life a lieYes, too much love will kill youAnd you won’t understand whyYou’d give your life,You’d sell your soulBut here it comes againToo much love will kill youIn the end In the end Queen 
نمیدانستم چرا دلش میخواست من یک پیرمرد شاعر باشم
که او ماهی یکبار به دیدنم بیاید
و برایم چاپاتی تازه بیاورد
نانی که خودش پخته است...
اما من
دلم میخواست صدایش را بشنوم
نوشته هایش را میخواندم
شاید کودکانه بود مثل دنیایش
اما دوستشان داشتم
دلم میخواست صدایش را بشنوم و بدانم کیست
همه ی اصرار من ازین بود که نمیدانستم
دخترک لال است.
۱.
۲.
۳.
خب...
خیالم راحت شد که تا همیشه پیش من میمانی
که عشق بماند
و آزادی عشق است
و هر چه کنی
دوست خواهم داشت
آنچه را تو دوست نداری دوست داشته باشم
این خیانتی است که بدستان تو شکل میگیرد
و ثمره اش
آزادی من است...
به پدر نخواهم گفت
آنچه را مادر نمیخواست ببینم...
این درد جگر پدر را میسوزاند
پدر یک پک به سیگار زد و گفت...
وارد اتاق شدم
تو بودی..چقدر پریشان!
رنگ به رخت نمانده بود..
مردک بی شرف میخواست پشت بازوی تو شرمش را پنهان کند..
خون در رگهایم یخ زد
این تو بودی نازنین من
تو؟ که مست مست در آغوشم ناله میکردی دیشب...
انگار جای نیشگون شیطنت آمیزت از بازویم هنوز درد میکند.
کدامشان تویی...این یا آن!
چرا عرق کرده ایی...اینهم مثل عرقی است که در آغوش من ریختی..
شرمم میاید که ملحفه ایی را که به سختی بخودتان چسبانده اید
با همه نفرت و خشمم بکشم
میترسم بدن برهنه تو را ببیند
نمیخواهم ببیند!
این صدای نعره ی کیست که میگوید از اینجا بروووووووو
صدای من است؟...
پس چرا نمیرود
مردک چشم سفید
میخواهم در آغوش بگیرمت
طفل بیچاره ام ...چرا اینقدر ترسیدی
نترس..با تو کاری ندارم
میخواهم او برود
وقتی رفت
تو را در آغوش میگیرم
و آرام آرام پوست تنت را میکنم...
تا جای انگشتان کثیفش از تمام تنت برود.
تو در را بستی و من ماندم باز
رفتی ساده و آرام
انگار نیامده بودی هیچ..
و من
ماندم باز
نبودی ببینی حجم خالی اتاق ،مرا قورت داد
من ماندم باز
کنار پنجره ی باز
دیدم که دست کشیدی به موهایت باز
مثل همیشه
نگاهی بی توجه به ساعتت
و دقیق تر به پیچ خیابان
و من ماندم باز
با حک تصویر جدید تو
و تصویر تکراری تنهایی
کم میشد از کدام گوشه ی دنیا
اگر
نگاهی را هدر میدادی
به این پنجره باز...
در نیمه باز بود...
میشد یواشکی یه چیزایی دید..
سایه ی اندام قشنگشِ، روی دیوار هم قشنگ بود
هنوز مثل روز اول تحریکم میکرد که لذت آغوشش رو تجربه کنم...
آروم رفتم جلوتر
میخواستم صداش رو هم بشنوم
آخ که چقدر دلم میخواست برم توی اتاق،
حیف که دیگه واسه این حرفا دیر بود
داشت چمدونش رو میبست که واسه همیشه ترکم کنه..
عجب رویای شیرینی...
کشیدمش تو آغوشم...دست و پام بهم چسبید
عجب رویای شیرینی...
اوهم...
میخوام
بازم میخوام
میشه ؟
میشه بازم بیای بغلم؟
اوه
بیا
خودت شیرین تری لعنتی!
اون نگاه مرموز و دزدکی ات رو از من بردار!
بجاش بیا بغلم
میخوام لمست کنم!
بیا
رویای شیرینم
اوف...چشماش رو ببین!
